Nieuws > Weblog Lucia Dam-Fer: In één klap...

Onze collega Lucia Dam-Fer is opbouwwerker in het wijkteam in Tussen de Vaarten. Via maandelijkse blogs vertelt zij over haar ervaringen die zij tijdens haar werk opdoet. Stuk voor stuk indrukwekkende verhalen.
 

Meer van deze blogs lezen? Kijk dan op www.deschoor.nl/samenvoorelkaar


April 2018: ‘In één klap…’

is een boek geschreven door Johanna van Caspel[1], inwoonster van Tussen de Vaarten. Dit boek bracht herinneringen bij mij naar boven. Als wijkwerker kom je bewoners tegen die in één klap alles kwijt zijn.

Weg baan: want er moest nodig bezuinigd worden!
Weg woning: want de hypotheek kon niet meer betaald worden!
Weg gezin: door alle hectiek, schulden en frustraties besloot men uit elkaar te gaan.
En in enkel geval: weg gezondheid…weg leven!

Wat doe je dan als wijkwerker?
Linda was zo iemand. Was? Ja, was.

Linda woonde alweer 12 jaar alleen na een nare scheiding. Ze was nog altijd boos op haar ex, maar blij dat het over was en dat ze eindelijk weer kon genieten.

“Ik genoot niet toen ik met hem getrouwd was. Hij wilde altijd de baas over mij spelen. Hij beperkte mijn omgang met vrienden en familie. In het begin had ik het niet door. De vrienden, familie en kennissen hadden het altijd gedaan en zij wilden een wig tussen ons drijven. Maar zo was het niet. En na verloop van tijd had ik het door”, vertelde Linda mij in tal van gesprekken die wij gevoerd hebben.

Ze besloot toen alleen verder te gaan.

Dat betekende het einde van haar financiële vrijheid. Het was niet gemakkelijk. Linda moest een flinke (financiële) stap achteruit doen. Maar zij had haar vrijheid terug. En dat was haar veel waard.

“Ik kon leven van het weinige geld dat ik verdiende. Ik kon het leuk hebben met vrienden en vriendinnen. Ik kon naar gratis voorstellingen, gratis evenementen en leuk en gezellig kletsen met anderen. Ik was weer mezelf”, vertelde Linda. En op dat moment leek haar gezichtsuitdrukking zachter te worden.

Maar toen zij haar verhaal vervolgde verdween de zachtheid uit haar gezicht. “Tot een half jaar geleden…..ik voelde mij moe, waarschijnlijk was ik te druk geweest… Het gaat wel over dacht ik. Ik moest vaak spugen en voelde mij misselijk. Ik was de 50 jaar al ruim gepasseerd dus kon niet zwanger zijn.

Ik besloot toch maar naar de dokter te gaan omdat de pijnen en de misselijkheid toenamen.

“Ah mevrouwtje” zei de dokter na een kort onderzoek en gesprek. “Zo op het eerste gezicht is er niets aan de hand. Waarschijnlijk een vitaminentekort. En doet u maar een paar oefeningen voor het slapen gaan. Na verloop van tijd wordt het vast minder.”

“Maar het werd niet minder Lucia”….en Linda moest huilen…” het werd niet minder en na het zoveelste doktersbezoek stond ik erop dat hij mij een verwijsbriefje gaf voor de specialist.” Linda snikte en snikte.

Na het bezoek bij de specialist viel Linda’s leven in één klap in duigen.

Zij had kanker met uitzaaiingen. En volgens de diagnose had zij niet lang meer te leven.

Drie dagen daarna nam de vriendin van Linda contact  met mij op. Of wij Linda konden helpen want zij moest tal van bezoeken aan het ziekenhuis afleggen. En zij had geen vervoer om Linda steeds te brengen. Het openbaar vervoer was ook geen optie. Linda was zwak en moest vaak spugen.

Het was duidelijk dat we heel snel actie moesten ondernemen.

Na gesprekken met de verzekeraar van Linda kwam het vervoer (met begeleider) tot stand en dank zij mijn collega participatie adviseur, kon de huishoudelijke hulp ook met spoed op gang worden gebracht. Gelukkig kwamen andere medische zaken ook snel op gang.

Maar …en dat hoorde ik Linda bij elk bezoek tegen mij zeggen. “Ik ben blij dat dit geregeld is, maar mijn leven is in één klap voorbij en al snikkend en zuchtend…..voor de tweede keer Lucia, voor de tweede keer en waarom? “

Drie weken later is Linda aan de gevolgen van kanker overleden.

[1] BSN9789463425988



© De Schoor, Welzijn in Almere | Haagbeukweg 153 | Postbus 1220 | 1300 BE Almere | Telefoon 036 - 52 78 500 | E-mail: info@deschoor.nl