Nieuws > Weblog Lucia Fer: Van een vlucht naar Holland....

Onze collega Lucia Fer is opbouwwerker in het wijkteam in Tussen de Vaarten. Via blogs vertelt zij over haar ervaringen die zij tijdens haar werk opdoet. Stuk voor stuk indrukwekkende verhalen.

Meer van deze blogs lezen? Kijk dan op www.deschoor.nl/samenvoorelkaar


Augustus 2019:

Een actieve buurtbewoner vertelt:

VAN EEN VLUCHT NAAR HOLLAND NAAR PARTICIPATIE IN EEN ALMEERSE WIJK

Vluchten uit een geweldsrelatie is de reden dat ik nu in Nederland woon. Het was een vreselijke tijd, dat eigenlijk heel lief en aardig begon. Ik was 17 jaar en hij- mijn vriendje- vond mij lief en wilde met mij trouwen. We hadden al gauw een relatie en gingenkort daarna samenwonen. Ook omdat mijn familie vond dat het zo hoorde.

De eerste twee jaren gingen prima. Hij schepte op over mij, zijn leuke vriendin. En tegelijk toonde hij zich zeer jaloers. Hij moest precies weten waar ik was, met wie ik omging en wat ik deed als hij niet thuis was. Dit nam zeer ziekelijke vormen aan. Als mijn antwoord hem niet beviel sloeg hij erop los. Hij praatte het altijd goed en ik geloofde hem. Totdat hij mij op mijn 23 jaar, voor het altaar liet staan. 

Ik voelde mij erg vernederd en nam toen het besluit om uit deze relatie te stappen. Dat ging niet eenvoudig. Ik was de gezamenlijke woning ontvlucht en was bij mijn opa ingetrokken. Hij was daarachter gekomen en is mij op het adres van mijn opa komen opzoeken. Hij verschafte zich toegang tot de woning en probeerde mij eerst met woorden over te halen. Toen ik volhield dat het over was en dat ik niet met hem meeging. Sloeg hij mij dusdanig in elkaar dat het bloed van mijn gezicht en handen afdroop. Hij was door het dolle heen. En ik werd steeds rustiger en schreeuwde zelfs niet meer. Toen hij merkte dat hij de macht over mij scheen te verliezen, pakte hij een pistool en hield het tegen mijn hoofd aan. Ik zei “schiet dan”, want als jij dat niet doet, dan vermoord ik jou. Kennelijk schrok hij van deze reactie en hij ging er als een haas vandoor.

Niet lang daarna vertrok ik van Curaçao naar Nederland. Ik kon eerst terecht bij mijn vader die al in Nederland woonde en later bij een nicht op kamers in Almere. Deze nicht heeft mij schandelijk behandeld. Ik kreeg geen sleutel en moest altijd wachten totdat zij thuis kwam. Soms sliep ik gewoon op straat. Totdat hulpverleners zich over mij ontfermden en ik de nodige informatie kreeg om mijn leven hier in Nederland op orde te brengen.

Inmiddels ben ik 41 jaar en heb ik twee jongens van 13 en 11 jaar. Een man? Neen er is geen man in mijn leven. Althans niet in huis. Ik kon maar niet kan wennen aan het gedraai en het gelieg. En ondanks deskundige hulp ben ik nog steeds niet in staat om intimiteit te tonen.

Ik ben heel goed geholpen in Nederland. De huisarts en de psycholoog hebben uren in mij geïnvesteerd. Ik ben daar dankbaar voor. 

Mijn dankbaarheid zorgt ervoor dat ik voor anderen klaar kan en mag staan. Ik wil hen helpen, ik wil dat zij de nodige informatie ontvangen. Hetgeen kan helpen om een goed besluit te nemen.

Daarom ben ik actieve bewoner geworden. Ik signaleer zaken bij mijn buren en ga zo nodig met hen naar het wijkteam. Door mijn betrokkenheid heb ik een netwerk die mij helpt aan huishoudelijke spullen en brood. Dit deel ik met overige bewoners in Tussen de Vaarten. Hiervoor heb ik het wijkteam benaderd, want de werkers weten als geen ander dat er bewoners zijn die financieel niet in staat zijn om e.e.a. aan te schaffen of om zich uit een bepaalde situatie te redden.

Wilt u nader kennismaken met mij, bel of e-mail dan naar de wijk-/opbouwwerker Lucia Fer. Zij zal u dan in contact brengen met mij. Wellicht kunnen wij samen werken aan leefbaarheid en empowerment van vrouwen in deze wijk. Weet u overigens dat er ook een moedergroep actief is in Tussen de Vaarten?

Lucia Fer - lfer@deschoor.nl - telnr 06 3812 3321



© De Schoor, Welzijn in Almere | Haagbeukweg 153 | Postbus 1220 | 1300 BE Almere | Telefoon 036 - 52 78 500 | E-mail: info@deschoor.nl